How can you miss someone this much? How can love, such an “abstract” thing, take up so much of my thoughts, being as rational as I am? What makes it such a strong feeling? And why this constant need to see you, to be with you? Am I going crazy? I think I am...
-i want to spend the rest of my life with you... but "things on earth have their own time"... i want to know Him first for me to know you more... ayokong isipin mong napipilitan lang ako... gusto ko, if i'll be converted to your faith, it'll be not just because i need it but i want it too...
alam ko, i once told you na hindi ako umaasang mamahalin mo rin ako... totoo yun (noon)... nagkamali ako... hindi ako dapat sumuko kaagad... sorry, naduwag ako...
alam ko, itatanong mo kung ano nakapagpabago ng isip ko... walang sinuman ang naging dahilan kundi ikaw... tama, walang masama kung aasa ako at maniniwala... kahit marami ang nagsasabing imposible, hindi ako agad magpapatalo unless ikaw mismo ang magpalayo sakin... pero kahit gawin mo yon, di pa rin ako susuko...
mahal kita at yun ang mahalaga... pinasok ko to, tatapusin ko to at ipaglalaban ko... kailangan ko lang ng panahon para maayos ko ang lahat...wag naman sana ko umasa sa wala... gayunpaman, mabigo man ako... masaya na rin ako... magaan kong tatanggapin kung yon ang desisyon mo...
karapatan ang magmahal, hindi obligasyon... malaya tayong makapili kung gusto nating masaktan o maging masaya... malaya mong mapipili ang gusto mong makasama, pero ako? wala na kong kalayaan, bilanggo na ko ng nararamdaman ko... pero wag mo sanang isiping obsesyon to... hindi, pinili ko lang manindigan at ipaglaban ang nararamdaman ko...
anu't anuman, maraming salamat pa rin at naging isa kang malaking part ng buhay ko... salamat, salamat...
mag-iingat ka lagi dahil may isang peejhong na sobrang nagpapahalaga sa'yo... wag mo pababayaan sarili mo... after this post, i don't know what's gonna happen next... i just wish makita at makausap pa rin kita after college... please don't let go of our communication... please... whatever happens, ayoko sanang maputol communication natin... good luck sa mga house to house, pulong at assembly... Jah bless you always... magpakabait... hehe...
No comments:
Post a Comment